Պարասոմնիա կամ, հայերեն թարգմանությամբ, տարաքնություն․ ի՞նչ է սա, ինչպե՞ս է դրսևորվում երեխաների մոտ, որո՞նք են այս խնդրի տարիքային առանձնահատկությունները, վտանգավո՞ր խնդիրներ են արդյոք և ի՞նչ պետք է անեն ծնողները, երբ երեխայի մոտ հայտնաբերում են դրանք․ դիմել բժշկի՞, թե՞ հոգեբանի։
Այս հարցերով ենք դիմել մեր հյուրին՝ «Ուիգմոր» կանանց և երեխաների հիվանդանոցի կլինիկական հոգեբան, քնի մասնագետ Էմմա Արզիևային։
Է․ Արզիևա–Սկզբի համար նկարագրեմ, թե ինչ է իրենից ներկայացնում պարասոմնիան և թե ինչպես կարող են ծնողները նկատել, հետո արդեն՝ որոշում կայացնել, թե որ մասնագետին դիմել։
Պարասոմնիա կամ տարաքնություն, այսինքն՝ քնին նմանվող, բայց ոչ լիարժեք քուն։ Ինչո՞վ է պարասոմնիայի ժամանակ քունը դառնում ոչ լիարժեք․ փորձենք հասկանալ։
Առաջին տարածված տեսակներից մեկը սոմնամբուլիզմն է, որի ժամանակ մարդն ունենում է անցանկալի ակտիվություն քնի մեջ։ Դա կարող է լինել վեգետատիվ ակտիվություն, էմոցիոնալ ակտիվություն կամ հենց շարժողականություն։ Ինչու՞ ենք ասում «անցանկալի» ակտիվություն, որվհետև քունը նախատեսված է մղումների զրոյացման, պասիվության համար, իսկ այս դեպքում մարդը քնի մեջ ոչ թե հանգիստ քնած է, այլ տանջվում է․․․
Շարունակությունը՝ զրույցի մեջ:
