Հոպլյա՛, հեքիաթ

Ամեն տարի աշնանը, Երևանի Մաշտոցի պուրակի հաստաբուն, բարձր ծառերի տակ հավաքվում էին բզեզները՝ մասնակցելու Պտտվող տերևների մրցույթին: Ամենահամարձակ բզեզները բարձրանում,…

Այս բանը պատահել է այն ժամանակ, երբ ընտանի կենդանիները  դեռ  վայրի էին  և  մարդը  նույնպես: Նրանք   ապրում էին   վայրի անտառներում:Բոլոր վայրի կենդանիների մեջ, ամենից վայրին, կատուն էր:Նա իր գլխի տերն էր, ման  էր  գալիս  ուր ուզեր ու…

Պարոն Գնելը շատ էր սիրում աշխատանքից վերադնալուց ու ճաշելուց հետո նստել իր հին բազկաթոռին, կողքը դնել թեյով բաժակն ու մուրաբայով…

Մի անգամ վագր֊ մայրիկը որոշեց քաղցր կարկանդակ թխել։ Նա այնպիսի ջանասիրությամբ էր շաղում խմորը, որ ալյուրն ու շաքարափոշին բռնել էին…

Ցեց Վիգենը շատ էր սիրում կոստյումներ ուտել: Նա ապրում էր պարոն Սիմոնյանի տանը, զգեստապահարանում, ուր տարբեր շորեր կային: Առավոտյան ուտում…

Դարեր առաջ, երբ աշխարհը դեռ այնքան մանուկ էր, և  Կենդանիները նոր-նոր էին  աշխատում մարդու համար,  մի Ուղտ կար, որն  աշխատանքից խուսափելու  համար  ապրում  էր Ոռնացող  Անապատում,  մանավանդ՝  ինքն էլ Ոռնացող էր:  Այս ահավոր ծույլն ուտում էր փուշ ու տատասկ, մոշ ու փուշ, կաթնախոտ  ու մոլախոտ,  և…