Հոպլյա՛, հեքիաթ

Աշխարհում մի Մատիտ էր ապրում։ Նա շատ էր սիրում նկարել զանազան գծիկներ, օղակներ ու շրջանակներ։ Բայց մի անգամ էսպես որոշեց․…

Մեր տզզանը ճանճ էր փոքրիկ, Փոքրիկ ճանճ էր ոսկեփորիկ, Ճանճը մի օր դաշտը մտավ, Դաշտում քսան դրամ գտավ: Շուկա թռավ…

 Հ․Թումանյան Լինում է, չի լինում մի պառավ, էս պառավն իր էծը կթում է, կաթը վեր դնում, գնում է ցախ ու…

Կլավդիոն փոքր տղա էր: Մի առավոտ խաղում էր դարպասների մոտ, իսկ փողոցով  կորացած, ձեռնափայտով մի ծերունի էր անցնում՝ ոսկեզօծ ակնոցով:…

Երեք խոզուկները՝ Նաֆ-Նաֆը, Նիֆ-Նիֆն ու Նուֆ -Նուֆն ապրում էին անտառի հարևանությամբ: Ողջ ամառ ուրախ խաղում էին, պարում, թռչկոտում: Թվում էր,…

Հ․Թումանյան Լինում է, չի լինում՝ մի աղքատ ջաղացպան։Մի պատռված քուրք հագին, մի ալրոտ փոստալ գլխին ապրելիս է լինում գետի ափին,…

Հ․ Թումանյան Ժամանակով մի մարդ է լինում, ունենում է մի աղջիկ, անունը՝ Ծաղիկ։ Մի անգամ օտարություն գնալիս, հերը հարցնում է․…

Հին օրերին երկնակամարում ո՛չ Արևն էր փայլում, ո՛չ էլ՝ Լուսինը։ Մութ էր, և միայն բուն էր ընդունակ իր ճանապարհը լուսավորել…

Մի անգամ, Լոնդոնի Թրաֆալգարյան հրապարակում ճաշում էին հարյուր աղավնի։ Ինչպես միշտ, ճաշին միայն ցորենի հատիկներ էին։ Քիչ անց ուրիշ աղավնիներ…

Բերթ անունով մի փոքրիկ վագրիկ կար։ Խոշոր-խոշոր, ճերմակ-ճերմակ և սուր-սուր ատամներ ուներ։  Մռնչալիս  նա նույնիսկ որոտի ձայնն էր խլացնում ։…