Հոպլյա՛, հեքիաթ

Հայկական ժողովրդական հեքիաթ Մարտիրոս բիձեն, որ ութսունվեց տարեկան դառավ, գլխացավից էր գանգատվում, ասում էր՝ ականջներս դժժում են, ոտներս թուլացել են,…

Կար- չկար մի շատ հարուստ սինյոր կար։ Իր փողերը նա պահում էր հսկայական պահեստներում, որոնք, մինչև առաստաղ, լեփ-լեցուն էին դրամներով։…

Երկու մկնիկ են լինում՝ Գլորմլորն ու Շուռումուռը։ Եվ մի աքլոր է լինում` Ձայնեղ կոկորդը: Մկնիկները միայն մի բան գիտեին` երգել-պարել…

Շատ դարեր առաջ, ոչ հնդկացիները, ոչ էլ կենդանիները չգիտեին, թե ինչ բան է մահը, նրանք ապրում էին հավերժ։ Միայն Քոյոթը՝…

Կեսօրվա շոգին բուն նիրհում էր իր փչակում։ Նա այրվում էր հետաքրքրությունից, թե ինչ է կատարվում դրսում այն ժամին, երբ բոլորին…

ֆրանսիական հեքիաթ Մի անգամ գյուղում հայտնվեց աղվեսը։ Նա քաղցած էր ու գաղտագողի շրջեց տների միջև, քիթը մտցրեց էսուէնտեղ և, ի…

Երևանից դուրս, անտառոտ քարափին աճել էին բարդին, բոխին, կաղնին, հաճարենին ու նաև մի փոքրիկ, Անհայտ Ծառ, որը նման չէր շրջակայքի…

Ով ստեղծեց գազաններին,Թռչողներին, վազաններին,Ամեն մեկին անուն դրեց,         Անուն դրեց         Ու խնդրեց`Չմոռանալ անունն իրենց: Եվ ցրվեցին…

Հնդկաստանում Սադի անունով մի փոքրիկ տղա էր ապրում։ Նա սիրում էր մռնչալ վագրերի վրա։ -Զգու՛յշ եղիր,- ասում էր նրան մայրիկը,-…

Բալու Շահն ապրում էր Գուջարաթում։ Նա շատ ժլատ էր և նույնիսկ իր համար փող ծախսել չէր սիրում։ Մի օր, ճամփեզրին,…